Przypominam ludziom o przedłużeniu serwera VPS na 3+ miesiące przed końcem abonamentu i jeszcze rozdaję im nagrody 🤷‍♂️

Brzmi absurdalnie? Ale to działa i drastycznie obniżyło liczbę osób, które zapominają o płatności 🧵 ↓

Na Mikrus VPS mam standardowe powiadomienia o wygasającym abonamencie - wysyłane są na 30, 7, 3 i 1 dzień przed jego końcem.

Cztery powiadomienia to już sporo, ale mimo to ludzie i tak zapominali przedłużyć serwer 🤔

Jakiś czas temu wprowadziłem dodatkowe powiadomienie, które pojawia się w okolicach 90 dni przed wygaśnięciem.

Tylko dlaczego ktoś miałby odnawiać usługę, jeśli ma jeszcze kwartał na jej przedłużenie? To bardzo dużo czasu.

Dodałem 'motywator' w postaci nagrody.

Ludzie, którzy odnawiają swoje serwery VPS, gdy jeszcze mają te 3+ miesięcy przed sobą, dostają miesiąc abonamentu gratis.

Użytkownicy, którym zależy na zniżce opłacają serwer ASAP 🧅

Osoby płacące za serwer VPS możemy podzielić dwie kategorie:

↳ Ci, którzy płacą ostatniego dnia
↳ Ci, którzy płacą ponad 3 miesiące przed końcem, bo chcą dostać zniżkę

Problem? Ta pierwsza grupa bardzo często staje się grupą trzecią...

Czyli osobami, które zapomniały przedłużyć serwer.

Prawdę mówiąc, to przypomnienia na 30 i 7 dni przed terminem można nazwać 'ozdobami', bo mało kto na nie reaguje - ludzie lubią życie na krawędzi ;)

Nieopłacenie serwera generuje problemy.

Zmniejsza moje dochody, powoduje frustrację klienta (bo automat wyłączy VPS-a), a gdy tych dni od wygaśnięcia minie trochę więcej, to dochodzi jeszcze dodatkowa praca dla supportu: odzyskiwanie serwera z backupu.

Ten prosty trik z bardzo wczesnym przypominaniem nie działałby bez nagrody - wiem to, bo w pierwszej wersji żadnej nagrody nie było i dawało to zero efektu.

Po wprowadzeniu miesiąca gratis liczba użytkowników, którzy zapomnieli przedłużyć serwer, mocno spadła.

Jeśli prowadzisz biznes subskrypcyjny i dodatkowe miesiące abonamentu nie kosztują Cię bardzo dużo, warto przemyśleć taką metodę.

'U mnie działa' - może zadziała i u Ciebie.

Przypomnienie o wygasającym abonamencie na kwartał przed jego końcem?!

Zacząłem bawić się Hermes Agentem. Imponujące rozwiązanie.
Testowałem wcześniej wszystkie klony OpenClaw, jakie wpadły mi w ręce i Hermes jednak wygrywa - na start nic nie umie, ale wszystkiego się chcę nauczyć i ta nauka idzie mu zaskakująco dobrze.

Kilka przemyśleń  🧵 ↓

Dla mnie dużym plusem jest to, że zaczynamy od 'pustego agenta' bez miliona skilli. Jestem wtedy w stanie ogarnąć, co się dzieje, a próg wejścia jest zaskakująco niski. W praktyce... niczego nie musiałem się uczyć, bo w tej relacji to ja jestem nauczycielem ;)

Bardzo użyteczne jest to, że agent sam tworzy sobie skille na podstawie wykonanych prac. Przykładowo, wrzuciłem mu dokumentację do pewnego API z prośbą "zintegruj się z tym".

Trochę to trwało, ale ostatecznie mam integrację. Poprosiłem o jej użycie i... powstał do tego skill!

Aby przyspieszyć nieco integrację z narzędziami, dorzuciłem mu dostęp do Composio - nie znałem tego, ale dzięki Mikołajowi Abramczukowi natrafiłem na ten serwis. To takie "multi-API" dające dostęp do innych API - agenci lubią to ;)

Dodałem też swoje N8N jako MCP.

W praktyce, gdy proszę asystenta o coś, czego do tej pory nie robił, najpierw zerka on do Composio, a później do moich tooli z N8N. Jeśli nic nie znajdzie, szuka w Perplexity (kolejna integracja) jak to zrobić, a jeśli nie znajdzie rozwiązania, pyta mnie o to.

Czy narzędzie przepala mnóstwo tokenów?
Oczywiście - jak każdy taki agent ;)

Da się go jednak zintegrować z różnymi subskrypcjami (np. Claude Max, czy Codex). Ja dorzuciłem mu  klucze do Coding Plan (GLM) od Z_AI.

To NIE jest zamiennik dla Claude Code. To tylko asystent. Wykonuje proste akcje, przeszukuje dane, tworzy raporty. Szybkie, małe i przyjemne narzędzie, które zdecydowanie nie służy do budowy softu.

Coś dla minimalistów, którzy potrzebują skrojonego pod siebie rozwiązania.

A gdzie takiego Hermesa hostować? Najlepiej na VPS, aby działał w tle 24h/dobę, a jak VPS to oczywiście Mikrus.

Hermes szybko się rozkręca. Na starcie to niby z 500 MB RAM, ale przy grubszych researchach spokojnie dobija do 4GB, więc Mikrus 3.5 to wg mnie minimalna konfiguracja.

Hermes Agent - świeże spojrzenie na asystenta AI

Ostatnio zbudowałem wyszukiwarkę linków z archiwum mojego newslettera unknowNews.

Postanowiłem podzielić się tym, jak ona działa od strony backendu - może przyda Ci się to przydać w Twoich projektach 🧵 ↓

Dwie popularne ostatnio techniki używane w wyszukiwarkach to Full Text Search (FTS) oraz wyszukiwanie na bazach wektorowych.

Ta pierwsza metoda świetnie sprawdza się, gdy wiesz, czego szukasz i umiesz ubrać to w słowa np. "LinkedIn automatyzacja".

Wykorzystanie baz wektorowych opiera się na embeddingach, czyli wektorach stworzonych przez AI, które opisują dane znajdujące się w bazie wektorowej.

Może się okazać, że słowo 'pies' to np. [0,012,0,02,03], a słowo 'kot' to np. [0,012,0,021,035] - czyli są +/- podobne.

Brzmi to skomplikowanie, ale jak to bywa z najnowszymi technologiami, niekoniecznie musisz wiedzieć, jak to działa od strony np. matematycznej, aby z tego korzystać. Ważne, aby wiedzieć, że bazy wektorowe zawsze zwracają dane i to jest ich minus (nawet jak niczego nie znajdą).

Wyszukiwanie z użyciem embeddingów ma jednak ten ogromny plus, że umożliwia szukanie na podstawie opisu obiektu, a nie tylko po keywordsach. Oznacza to, że w pełni poprawnym zapytaniem jest "jakiś soft do usuwania osób ze zdjęcia".

Jakiś rok temu zbudowałem wyszukiwarkę na samych embeddingach. Działała spoko, gdy się opisywało szukaną rzecz (najlepiej 4-5 słów) i zwracała zupełnie nietrafione wyniki, gdy podawało się konkretne nazwy usług, nazwy własne, czy proste słowa kluczowe.

Istnieje podejście zwane wyszukiwaniem hybrydowym, które łączy kilka innych mechanizmów w jedną całość. Zdecydowałem się na połączenie FTS z embeddingami, co mocno zwiększyło skuteczność wyszukiwania.

Postawiłem lokalną bazę danych Qdrant. Nakarmiłem ją embeddingami złożonymi z wpisów z mojego newslettera (tytuł + opis), a następnie te same tytuły i opisy wrzuciłem do bazy MariaDB, aby korzystać z FTS.

Po wpisaniu przez użytkownika zapytania jest ono wektoryzowane, a następnie używane do przeszukania wektorów z bazy. Wyciąganych jest top200 najbardziej pasujących. To samo zapytanie wyciąga top200 z MariaDB.

Tutaj pojawia się pewien problem - różny zakres zwracanych danych.

Baza wektorowa zwraca prostą odpowiedź w skali 0-1, a FTS równie dobrze może zwrócić 0.02, 3.12, a nawet 15+. Trzeba te dane normalizować do wspólnego zakresu.

Stosuję też różne wagi odpowiedzi w zależności od długości zapytania użytkownika.

Jeśli wpiszesz 1-2 słowa, to proporcje FTS vs wektory to 60%/40%.
Jeśli jednak wpiszesz 3+ słowa, to proporcje się odwracają. Oznacza to, że długie zapytanie uznawane jest za bardziej opisowe i wtedy punktuję mocniej dane z wektorów.

Jeśli któreś z wyników z dwóch źródeł się pokrywają, to link dostaje 'boosta'. Jeśli FTS nic nie zwróci, to 100% danych przyjdzie z Qdrant.

Embeddingi tworzę w 'text-embedding-3-small' od OpenAI. Jest to bardzo tanie i działa przyzwoicie.

Wyszukiwanie hybrydowe w praktyce

Co kilka dni dostaję maila, że ktoś wspomniał o Mikrusie na GitHubie.

Zaglądam w issues, czytam commity, przeglądam dyskusje w komentarzach.

Dlaczego to robię i co mi to daje? 🧵 ↓

Jestem właścicielem firmy hostingowej Mikrus. Użytkownicy stawiają na tej platformie tysiące autorskich aplikacji. Kod wielu z nich jest hostowanych na GitHubie.

Niektórzy implementują też instalatory aplikacji open source w taki sposób, aby były kompatybilne z Mikrusem.

Wyławiam wszystkie wzmianki o Mikrusie z GitHuba po to, aby wiedzieć, nad czym ludzie pracują i z czym mają problem.

Zaglądam dosłownie w każde znaleziony issue, które wspomina o Mikrusie. Czytam pobieżnie każdy commit, który coś poprawia. Przeglądam dyskusje.

Możesz zapytać: "Po co Ci to jest potrzebne?"

Dzięki temu, że wiem, do czego użytkownicy używają platformy, którą prowadzę, jestem w stanie lepiej dostosować ją do ich potrzeb.

To jest naprawdę dobre źródło informacji o 'realnych przypadkach użycia'.

Czasami nawet odzywam się w komentarzach i daję jakiegoś hinta, jak dałoby się coś lepiej zrobić na Mikrusie.

A czasami po prostu lajkuję ich commita, aby wiedzieli, że 'Wielki Brat patrzy' 👀

Jak to wygląda technicznie?

Narzędzie N8N postawione na Mikrusie odpytuje co kilka godzin API GitHuba w poszukiwaniu listy słów kluczowych.

Następnie sprawdza w bazie danych (używam DataTables, czyli natywnego storage z N8N), czy ten wynik był już wcześniej parsowany.

Jeśli wynik jest nowy, to dostaję powiadomienie mailowe, że ktoś wspomina o Mikrusie.

Wieczorami, gdy znajdę trochę wolnego czasu, siadam do komputera i analizuję, o co konkretnie chodziło.

Proste, skuteczne i działa.

A po co TOBIE miałoby się to przydać? 🤔

Jeśli rozwijasz oprogramowanie open source albo masz oprogramowanie z zamkniętym źródłem, ale takie, z którym da się zintegrować za pomocą API - warto włączyć sobie śledzenie słów kluczowych.

Dowiesz się, co ludzie robią z Twoim softem.

GitHub pokaże Ci prawdziwe przykłady użycia, a nie wyidealizowane case study. Tam też znajdziesz opisy realnych problemów, których nikt nie zgłosił do supportu.

A to wszystko dostępne za darmo przez API (nawet nie potrzebujesz klucza do wyszukiwania).

Jak i dlaczego cyklicznie przeszukuję GitHuba?

Wdrożyliśmy w Mikrusie automatyzację i AI, zatrudniłem też więcej adminów, a średni czas rozwiązywania ticketów... wzrósł z 45 minut do 6 godzin 😱

Czy automatyzacja naprawdę przyspiesza pracę? 🧵 ↓

Gdy pierwszy raz wygenerowałem te statystyki, byłem w szoku.

Liczba użytkowników co prawda MOCNO wzrosła, ale adminów też mamy więcej, automatyzujemy masę rzeczy... a wszystko działa wolniej?

Coś tu nie grało, ale jednak liczby się zgadzają.

Postanowiłem pogrzebać głębiej. Wyeksportowałem wszystkie tickety od początku istnienia platformy i wrzuciłem do Claude Code do analizy.

Nie chciałem patrzeć tylko na czas wykonania - chciałem zobaczyć, czego dotyczyły te zgłoszenia.

Okazało się, że te "superszybkie" tickety z początku to była drobnica:

→ restart VPS-a
→ restart usługi
→ reinstalacja systemu po "rm -rf /" ;)
→ odblokowanie czegoś na firewallu

Admin otwierał zgłoszenie i w 5 minut załatwiał sprawę 1-2 poleceniami.

Wszystkie te akcje zostały zautomatyzowane.

Gdyby nie to, mielibyśmy teraz kilkadziesiąt ticketów dziennie, a mamy 6-8.

Ale te pozostałe tickety to już przeważnie nie są błahostki...

To problemy wymagające głębszej analizy, debugowania i czasami godzin pracy.

Statystyki musiały wzrosnąć - dawniej były po prostu zaniżone przez drobnicę, której teraz prawie nie mamy.

Jeśli wdrażasz automatyzację w swojej firmie, uważaj na stary sposób liczenia metryk. Może on nie oddawać rzeczywistości.

Na pierwszy rzut oka sprawa ticketów pogorszyła się i to 8x, więc automatyzacja nie miała sensu. Tylko... było zupełnie odwrotnie.

Do przemyślenia:

warto zastanowić się, co i jak mierzyć po wdrożeniu automatyzacji i sztucznej inteligencji w firmie, aby nie popadać w skrajności typu "wydajność programisty liczymy liniami napisanego kodu, a adminów tym, jak szybko zamykają tickety" ;)

Jeśli to czytasz, ale nie wiesz, gdzie najprościej i najtaniej odpalić swoje pierwsze automatyzacje, to wpisz w swojej ulubionej wyszukiwarce:

n8n Mikrus

Spodoba Ci się :)

Po wdrożeniu AI robimy wszystko... 8x wolniej?!

Przez długi czas nie mogłem się przekonać do Obsidiana, mimo że co drugi mój znajomy z niego korzystał.

To się zmieniło, gdy zacząłem intensywnie używać Claude Code do brainstormingu.

Teraz nawet płacę $4/msc za sync i ani myślę rezygnować (wątek) 🧵 ↓

Claude Code z pluginem SuperPowers to u mnie główne narzędzie do układania w głowie procesów firmowych i planowania zmian w infrastrukturze Mikrusa.

Problem? To, co wyprodukuje AI, pojawia się na ekranie... i znika.

Moje pierwsze rozwiązanie było proste:

→ Skill w Claude Code zapisuje ustalenia do plików tekstowych
→ Katalog wystawiam przez webserver
→ Mogę dzielić się planami z innymi adminami i znajomymi

Działało, ale przeglądanie tekstowych plików to nie była przyjemność.

Chciałem wygodniej pracować z efektami brainstormingu.

Postanowiłem zsynchronizować Obsidiana z katalogiem, gdzie Claude Code zapisuje notatki.

W praktyce działa to tak:
Claude dostaje polecenie zapisu → tworzy plik Markdown w katalogu → notatka ląduje w Obsidianie.

Katalog dalej jest wystawiony przez webserver (linki dla innych działają), ale teraz dodatkowo mam wszystkie notatki w Obsidianie.

Mogę je wygodnie przeglądać, modyfikować, łączyć między sobą.

To jest interfejs, którego mi brakowało do pełni szczęścia ;)

Mały szczegół:
Claude Code nie działa na moim komputerze, tylko na serwerze VPS.
Chcę mieć go pod ręką zawsze. Sporo pracuje w Claude Code przez smartfona.

Stąd potrzeba synchronizacji.
Mógłbym użyć Dropboxa, Google Drive albo rsynca...

Zdecydowałem się jednak na płatny Obsidian Sync.
Dlaczego płacę?

Bo często zlecam głębszy research na danych na sesji odpalonej na VPS i chcę zobaczyć wyniki... na spacerze 🤷‍♂️

Synchronizacja Obsidiana z iPhonem jest najwygodniejsza właśnie z płatnym kontem. Bez zbędnego kombinowania.

I tu dzieje się magia:

W trakcie spaceru nanoszę zmiany w notatce, a zmiany automatycznie widoczne w katalogu na VPS → Claude Code widzi moje edycje.

Dwukierunkowa synchronizacja. On widzi moje zmiany, ja widzę jego.

Jak synchronizuję Obsidiana z serwerem VPS?

Obsidian wypuścił oficjalny program CLI do synchronizacji vaultów.
Szukaj pod hasłem: "Obsidian Headless Sync"

Można uruchomić to jako demona albo cyklicznie przez crona.
Ja robię to tym drugim sposobem.

Setup:

→ Claude Code na VPS zapisuje notatki do katalogu
→ Obsidian CLI synchronizuje ten katalog z vaultem
→ Vault jest zsynchronizowany z moim komputerem i telefonem
→ Katalog wystawiony przez webserver dla innych

Bardzo ułatwiło mi to pracę z AI.

Przy okazji wykorzystuję też drugi z synchronizowanych katalogów w ramach Vaulta do podrzucania Claude Code nowych faktów na temat mojej firmy i projektów.

Nie muszę się logować na serwer, a zmieniam fakty wprost w Obsidianie, a Claude widzi te zmiany i z nich korzysta.

Obsidian + Claude Code =  ❤️

Jak to jest publikować w social mediach jako właściciel firmy, dobrze? 😉

Jeśli jesteś 'twarzą firmy', to sprzedaż jest łatwiejsza.
Sprzedając anonimowo (pod marką), masz spokojniejsze życie.

Wiele osób nie mówi o kosztach pierwszej opcji - płacę je od lat 🧵 ↓

Z doświadczenia wiem, że prezentowanie się jako Jan Kowalski zamiast firma XYZ sprawia, że sprzedaż idzie znacznie łatwiej.

Ludzie chętniej kupują od człowieka, którego znają, któremu ufają i może nawet trochę go lubią.

Nawet duże firmy stawiają na twarze. Coś w tym jest.

To podejście ma jednak konsekwencje, o których się nie mówi.

Wiele razy dzieliłem się w necie swoimi przemyśleniami - nie skrajnie kontrowersyjnymi, a raczej skłaniającymi do dyskusji.

Każda publikacja była komentowana przez klientów i potencjalnych klientów.

Dzieląc się opinią na jakikolwiek temat, często odnotowywałem spadki sprzedaży.

Klienci wprost informowali, że nie przedłużą abonamentu na VPS, bo nie zgadzają się z moimi poglądami.

Czasami nawet za lajki pod cudzymi postami mi się oberwało (tak, lajkuję memy).

Prezentuję się w sieci jak zwykły człowiek - podróżuję kamperem, spędzam czas z dziećmi, czytam książki, spaceruje po lesie.

Niekiedy wrzucam śmieszne memy i dziwne stories (na Instagramie).

Niedoszli klienci mówią: "nigdy nie kupię od kogoś tak niepoważnego!".

I tu pojawia się pytanie: czy warto płacić za większe zyski firmy swoją wolnością?

Jeśli nie możesz mówić czego chcesz, lajkować czego chcesz i pokazywać swojego prawdziwego życia...

Czy nadal jesteś wolnym człowiekiem?

Lata temu ktoś wykonywał ataki DDoS na moje serwery po prostu z nienawiści do mnie.

Hostowaliśmy oprogramowanie do monitorowania poziomu cukrów dla ponad 300 rodzin (obecnie 500+).

Kilkuset rodziców straciło monitoring swoich dzieci na 1h z powodu nienawiści jednej osoby.

Wtedy zastanawiałem się, czy nie usunąć się z bycia twarzą Mikrusa.

Dlatego, że ja tam jestem, cierpią inni ludzie. Bo przecież "Mikrus to Mrugalski", więc atakując Mikrusa, to tak jakby atakowało się mnie. No właśnie nie do końca.

Firma to cały zespół i klienci.

Działanie pod marką osobistą jest łatwiejsze. Momentami nawet nie musisz prowadzić kampanii sprzedażowych, bo "firma to Ty" i każdy wie, co robisz, co sprzedajesz itp.

No właśnie... tylko są jeszcze te wspomniane koszty.

Nie mówię, która droga jest lepsza.

Mówię tylko: weź pod uwagę skutki uboczne i zastanów się, jak wiele ze swojej wolności jesteś w stanie oddać za pieniądze.

Właściciel firmy działa w socialach - nie ma łatwo...

"Nie jesteś wyjątkowy!" - brzmi prawie jak obelga, ale dla mnie to stwierdzenie było ważne i odblokowało mnie przy tworzeniu treści do netu, a później i komercyjnych projektów.

Już tłumaczę, o co chodzi 🧵 ↓

Gdy zaczynałem tworzyć treści do internetu, moim głównym blokerem było pytanie: czy to, co tworzę, komukolwiek się do czegoś przyda? Czy ktoś tego potrzebuje?

Na to pytanie nie znam odpowiedzi - może tak, może nie 🤷‍♂️
Profilaktycznie odpowiadałem: eee... pewnie nie.

Kolosalna zmiana nadeszła, gdy uświadomiłem sobie... brak własnej wyjątkowości.

Oczywiście mówi się, że każdy człowiek jest wyjątkowy i każdy z nas jest jak płatek śniegu, ale w praktyce takich Mrugalskich jak ja są prawdopodobnie tysiące - tylko inaczej się nazywają ;)

Istnieją ludzie, którzy mają te same problemy co ja, przechodzą przez bardzo podobne kroki w swoim życiu, spotykają się z tymi samymi kłodami rzucanymi pod nogi i często szukają dokładnie takich samych produktów i usług, jakich ja niegdyś szukałem.

Taki punkt widzenia sprawił, że otworzyłem się na tworzenie nowych treści i eksperymentowanie z projektami.

Nie było już pytań, czy to się komuś spodoba, ani czy to jest potrzebne.

Zacząłem tworzyć 'dla siebie'.

Gdy twórca mówi, że 'tworzy coś dla siebie', to często dostaje komentarze: 'jeśli naprawdę tworzysz dla siebie, to pisz do szuflady i nie publikuj w internecie'.

Nie o to chodzi. Tu chodzi o 'personę'. Tworzę dla osób takich jak ja.

Pierwotne pytanie o to, czy to jest potrzebne, czy się komuś spodoba itp., zmieniłem na nowe:

'Czy Mrugalski sprzed 3 lat, gdyby znalazł ten tekst/film/produkt byłby za to wdzięczny?'

Jeśli tak, to działamy.

Prawie dekadę temu projektowałem platformę 'Mikrus' (serwery VPS), bo zawsze chciałem, aby takie coś istniało.

Wierzyłem, że ludzi, którzy chcą tanio i łatwo tworzyć projekty w internecie, jest sporo. No i faktycznie - znalazłem ich kilkanaście tysięcy.

Nie zacząłem tworzenia hostingu od dostosowywania go pod potencjalnych klientów.

Zbudowałem projekt dla siebie - dostosowany do moich potrzeb sprzed lat. Taka zabawka, którą sam bym się cieszył i która umożliwiałaby mi szybsze tworzenie kolejnych projektów.

Wiedziałem, że takich ludzi jak ja jest pełno. Prawdziwym wyzwaniem było jednak do nich dotrzeć. Osiągnąłem to, realizując kolejny projekt.

Newsletter unknowNews - nie uwierzysz, kto wiele lat temu marzył o tym, aby treści z branży IT wpadały mu same na skrzynkę :D

Może warto przestać wmawiać sobie, że jest się absolutnie wyjątkową osobą, która musi tworzyć skrajnie wyjątkowe projekty?

Newslettery? Są ich miliony.
Hostingi VPS? Ich także nie brakuje na rynku.

Nie było jednak newslettera i hostingu "dla mnie".

Możesz stworzyć coś, co rozwiązuje Twój problem i szukać ludzi takich jak Ty.

To podejście NIE zwalnia z przeprowadzenia badania rynku, bo to, że tacy ludzie istnieją, jest pewne. Pytanie tylko, ilu ich jest 🤔


Nie jesteś wyjątkowy - ale czy to problem?

Jakiś czas temu pytałem was o biurko do pracy na stojąco. Dostałem kilkadziesiąt propozycji, przeanalizowałem je, wybrałem najlepszą opcję i... zamówiłem stelaż.

Potem to zamówienie odwołałem.

Dlaczego? 🧵 ↓

Dostałem od was mnóstwo rekomendacji i spędziłem kilkanaście godzin na przestrzeni dwóch tygodni, porównując różne opcje.

Najczęściej ludzie sugerowali: kup oddzielnie stelaż + oddzielnie blat (od stolarza lub z IKEA).

Z wszystkich propozycji wybrałem trzy, które wyjątkowo mi się podobały.

Oferty różniły się nie tylko ceną, ale przede wszystkim poziomem dostosowania do klienta. Zależało mi na konkretnych wymiarach i miałem wymarzony kolor blatu. To mocno zawęziło wybór.

Jedna firma miała dokładnie to, co chciałem, aleee... była droga.
Postanowiłem więc zamówić oddzielnie stelaż i osobno blat.

Złożyłem zamówienie na to pierwsze i następnego dnia miałem siadać do poszukiwania blatów.

Tego samego dnia, gdy miałem już opłacone zamówienie, odezwała się do mnie Marta z firmy Oakywood. Co ciekawe - to jedna z firm z mojej listy.

Zaproponowała współpracę i to taką, która bardzo mi się spodobała.

Układ jest prosty:
Dostanę od nich biurko (takie wybajerowane, spełniające wszystkie moje oczekiwania), a w zamian wspomnę o nich w social mediach i newsletterze.

Jako urodzona cebula uznałem, że ta oferta bardzo mi pasuje, ale nie tylko cebulowe serce o tym zdecydowało ;)

Teraz ważna sprawa - przejrzystość.

TEN post nie jest sponsorowany. Nic za niego nie dostaję.

Ale dwa kolejne wpisy o biurku (za kilka miesięcy) będą już sponsorowane, bo za nie dostanę biurko w rozliczeniu. Będą to jednak moja uczciwa recenzja. Wróćmy jednak do tematu biurka.

Co mnie przekonało?

Poziom customizacji jest imponujący - wybierasz gdzie będą otwory, kształt narożników, wykończenie, nawet przekrój nóg (prostokątny vs kwadratowy - nie wiem po co to komu, ale wybrałem prostokątny).

Dorzuciłem sobie kółka (żeby odsuwać biurko podczas nagrywania filmów) i półkę na blat (nazywają to 'Desk Shelf').

Czas realizacji?
Bardzo długi - bo każde biurko jest wykonywane indywidualnie, ale dzięki temu mam dokładnie to, co chciałem.

Biurko otrzymałem kilka dni temu.

Dlaczego o tym piszę?

Bo lubię przejrzystość w sponsorowaniu i... chcę się pochwalić biurkiem :)

Wolę powiedzieć wprost "firma się odezwała, dostanę biurko, napiszę o tym za kilka miesięcy" niż udawać, że "przypadkiem znalazłem super produkt i tutaj macie kodzik na -10%".

Po testach napiszę, jak się sprawują te wszystkie bajery, w które wyposażony jest ten model.

Wziąłem customizowaną wersję PRO z dwoma przelotkami, półką, kółkami, wieszakiem na słuchawki i organizerem na kable.

P.S. buduję nowe biuro - stąd to poszukiwanie sprzętu.

To wziąłem:
https://oakywood.shop/pl-pl/products/standing-desk-pro

Biurko do pracy na stojąco - znalazłem!

Jakieś 5 miesięcy temu dodałem do oferty Mikrusa coś takiego jak "serwer testowy" - VPS za 7 PLN na miesiąc.

Właśnie sprawdziłem statystyki tej akcji i jestem pod wrażeniem. Konwersja, przychody i... ciekawa psychologia zakupowa 🧵 ↓

Wiele osób, które pierwszy raz słyszą o serwerach VPS od Mikrusa, ma obawy przed wydaniem nawet tych kilkudziesięciu złotych rocznie na coś, czego nie znają.

Dlatego mogą przetestować usługę za symboliczne 7 zł :)
Wygląda na to, że sporo osób właśnie z tego korzysta.

Okazuje się, że 42,7% osób, które kupiły testowego VPS-a, przechodzi na któryś z płatnych planów. Bardzo dobra konwersja.

W branży SaaS i hostingowej przeciętna konwersja z oferty testowej/darmowej na płatny plan to jakieś 3-10%, więc tutaj jest... kosmicznie dużo.

Utrzymanie takiego testowego VPS-a kosztuje mnie około 2 zł miesięcznie. To ważne, bo pokazuje, że nawet przy cenie 7 zł mam marżę (niewielką, ale jednak), a nie rozdaję produktu za darmo.

Ten mały detal związany z ceną ma znaczenie - zaraz wyjaśnię dlaczego.

Liczby po niecałych 5 miesiącach:

Przychód bezpośredni z testowych serwerów: ~3 800 PLN
Przychód z przedłużeń po miesiącu: ~17 700 PLN

Łącznie: około 21 500 PLN (zaokrąglone)

Zadowalający wynik.

Widzę tutaj ciekawą 'psychologię zakupową':

Serwer Mikrus 2.1 kosztuje 75 PLN rocznie. Klient boi się go kupić od razu. Kupuje więc testowy VPS za 7 PLN, testuje, podoba mu się i przedłuża za 75 PLN.

Płaci 82 PLN zamiast 75 PLN, które planował wydać (ale ma serwer na 13 msc.).

Innymi słowy: klient sam sobie podwyższa wartość koszyka o 7 złotych, bo potrzebował takiego 'bezpiecznego wejścia'.

To nie jest 'chytry trik marketingowy', a danie userom poczucia bezpieczeństwa - niewielka kwota, to niewielkie ryzyko.

Dlaczego 7 PLN, a nie darmowy trial? 🤔

Bo moje doświadczenie pokazuje, że ludzie nastawieni negatywnie (trolle, oszuści itp.) szukają opcji całkowicie darmowych.

7 PLN to próg, który zostawia ślad po płatności (widzę, kto płacił).
Odsiewa to sporą część nadużyć.

Oczywiście nie jest to rozwiązanie idealne - zawsze znajdą się osoby, które będą próbować coś zbroić, ale znacząco zmniejsza to liczbę problemów w porównaniu z darmowym trialem.

Czas poświęcony na walkę z abuserami też ma swoją cenę 🤷‍♂️

Dzielę się tym, ponieważ sporo osób oferujących produkty online zastanawia się, czy warto iść w free trial, freemium, czy może płatny okres testowy.

Testuję w swojej firmie zarówno płatne testy, jak i freemium - może kiedyś jeszcze napiszę o tym drugim.