Σαν σήμερα πριν 10 χρόνια, στις 19 Μαρτίου 2012, στις 08.00 το πρωί, στην Τουλούζη της Γαλλίας, έξω από ένα σχολείο, ένας 23χρονος άνδρας πάρκαρε τη μηχανή του, έβγαλε ένα αυτόματο όπλο από αυτά τα θανατηφόρα των 9mm και άνοιξε πυρ στο πλήθος.
Σκότωσε επιτόπου έναν Εβραίο δάσκαλο και τα δυο του παιδιά, έξι και τριών ετών. Όταν το όπλο του μπλόκαρε, ο δράστης έβγαλε ένα δεύτερο πιστόλι των 0.45, και συνέχισε να πυροβολεί. Πανικόβλητοι γονείς και παιδιά έτρεχαν να κρυφτούν προς όλες τις κατευθύνσεις.
Ο δράστης κυνήγησε ένα επτάχρονο κοριτσάκι, το άρπαξε από τα μαλλιά και το πυροβόλησε στο κεφάλι εξ επαφής.
Για τα κίνητρά του είχε κάνει δηλώσεις ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας. Ηθελε να εκδικηθεί τις δολοφονίες μικρών Παλαιστινιόπουλων, όπως τις έβλεπε στις ειδήσεις.
Αλήθεια, το Ισραήλ σκοτώνει απρόκλητα και αδιάκριτα Παλαιστίνιους αμάχους;
Κατηγορηματικά όχι. Δεν είναι αλήθεια αυτό.
Πρόκειται για μια νέα, μοντέρνα εκδοχή του 'λίβελου του αίματος' -όπως πάντα στην Ιστορία, «οι Εβραίοι σκοτώνουν παιδιά», επειδή είναι η προσωποποίηση του κακού, επειδή είναι διαβολικές οντότητες και επειδή το έχουν στο αίμα τους.
Χωρίς προκαταλήψεις, και βασισμένοι μόνο σε γεγονότα και λογική, ας δούμε ποια είναι η πραγματικότητα:
Στην πραγματικότητα, το αντίθετο είναι αλήθεια: Συγκεκριμένες ομάδες Παλαιστίνιων σκοτώνουν -εσκεμμένα και συνειδητά και προσχεδιασμένα- παιδιά Εβραίων.
Η Χαμάς, η Ισλαμική Τζιχάντ και κάποιες άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις, αλλά και επίσημοι πολιτικοί και παράγοντες της παλαιστινιακής ελίτ στις παλαιστινιακές ηγεσίες έχουν διακηρύξουν ότι ακόμη και τα 'παιδιά σιωνιστών' είναι 'νόμιμοι στόχοι'.
Στις 26 Μαρτίου του 2001, γύρω στις 5.00 το απόγευμα, η παιδική χαρά στην περιοχή Avraham Avino ήταν γεμάτη από παιδιά και γονείς διότι ο Δήμος είχε φέρει καινούργια άμμο και καινούργια παιχνίδια. Απέναντι βρίσκεται η παλαιστινιακή γειτονιά Abu Sneineh.
Ενας υπόκωφος ήχος ακούστηκε, και ένας από τους γονείς είπε στους στρατιώτες που βρίσκονταν εκεί δίπλα μήπως αυτό που ακούστηκε ήταν πυροβολισμός. Οι στρατιώτες τον διαβεβαίωσαν ότι ήταν μάλλον πυροτεχνήματα, κι έτσι κανείς δεν έδωσε σημασία.
Ηταν όμως βολή από τουφέκι σνάιπερ από τον απέναντι λόφο, και η σφαίρα είχε γρατζουνίσει ένα 3χρονο κοριτσάκι και άνοιξε τρύπα στο ρούχο ενός άλλου παιδιού. μετά από δέκα λεπτά, ένα ζευγάρι περπατούσε με το καροτσάκι του 10 μηνών μωρού τους στο διπλανό παρκινγκ.
Ο πατέρας αισθάνθηκε ένα χτύπημα στο πόδι και έπεσε κάτω, βλέποντας έντρομος το αίμα. Η μητέρα πήρα στα χέρια της το μωρό για να το προστατεύσει από τους πυροβολισμούς, και με τρόμο διαπίστωσε ότι μια άλλη σφαίρα είχε βρει το μωρό στο κεφάλι και το είχε αφήσει επιτόπου νεκρό.
Παλαιστίνιοι είναι εκείνοι οι άνθρωποι που, ακούγοντας ειδήσεις για δολοφονίες Εβραίων, ακόμη και μικρών παιδιών, βγαίνουν στο δρόμο και μοιράζουν γλυκά μετά από κάθε αιματηρή τρομοκρατική επίθεση και κάθε θάνατο παιδιών Εβραίων, και γενικότερα αμάχων.
Μπορεί κατά τις επιχειρήσεις του IDF εναντίον τρομοκρατών να σκοτώνονται παιδιά.
Ετσι γίνεται στους πολέμους.
Ο πόλεμος είναι χάος. Και άμαχοι πάντα σκοτώνονται στους πολέμους. Στην πραγματικότητα, σε όλους τους πολέμους της Ιστορίας, και ειδικά σε εκείνους μετά τον Β'ΠΠ, η συντριπτική πλειοψηφία των θυμάτων είναι πάντοτε άμαχοι.
Υπάρχουν δύο εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα: Είναι οι πόλεμοι του Ισραήλ, και οι χειρουργικοί βομβαρδισμοί του ΟΗΕ ή/και του ΝΑΤΟ σε ορισμένες περιοχές.
Εκεί το ισοζύγιο 85%-15% (ποσοστό αμάχων θυμάτων και ποσοστό ενόπλων θυμάτων) αντιστρέφεται, χάρη στα ιδιαίτερα μέτρα που παίρνονται,
και οι πολλοί νεκροί είναι οι ένοπλοι και οι στρατιωτικοί στόχοι, την ίδια ώρα που οι λίγοι είναι οι άμαχοι και οι πολίτες, δυστυχώς, οι 'παράπλευρες απώλειες'.
Αλλά ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ οι Εβραίοι τα παιδιά αυτά. Εχει διαφορά, -πολύ μεγάλη διαφορά. Κανένας Ισραηλινός αξιωματούχος ή ένστολος δεν είπε ποτέ «ελάτε να κάνουμε μια σύσκεψη να δούμε με ποιους τρόπους μπορούμε να σκοτώσουμε αποτελεσματικότερα περισσότερα παιδιά Αράβων».
Αυτό δεν συνέβη ποτέ.
Παιδιά σκοτώνονται.
Αλλά δεν τα σκοτώνουν οι Εβραίοι.
Και όταν συμβαίνει να σκοτώνονται, ποτέ δεν είναι εσκεμμένο ή προσχεδιασμένο, όπως συχνά γίνεται στην αντίθετη πλευρά.
- Κι όμως, ο λίβελος του αίματος «οι Εβραίοι σκοτώνουν παιδιά» για πλάκα εξακολουθεί να διακινείται, μάλλον να ζει και να βασιλεύει εν έτει 2022.
Στο επίσημο παλαιστινιακό πρακτορείο ειδήσεων, και γραμμένο όχι από κάποιον τυχαίο αμόρφωτο παράγοντα αλλά από έναν από τους top κοσμοπολίτες πολιτικούς και διπλωμάτες της Χαμάς,
απ' αυτούς που ζουν σε γιοτ, κυκλοφορούν με Rolls-Royce και ζουν σε πεντάστερα ξενοδοχεία, γυρνώντας όλον τον κόσμο για συνομιλίες και διαπραγματεύσεις κ.λπ.:
- Το ίδιο και το 2018: Ο 'λίβελος του αίματος' σε μια από τις νέες, μοντέρνες εκδοχές του: Τώρα με ναρκωτικά, οι Εβραίοι θέλουν να κάνουν κακό και να μας σκοτώσουν τα παιδιά και γι' αυτό μας γεμίζουν ναρκωτικά. Από το στόμα της ανώτατης ηγεσίας.
- Πάλι ο λίβελος του αίματος: «Οι Εβραίοι σκοτώνουν παιδιά». Ενώ η συνέντευξη αποδεικνύει το αντίθετο, πως οι ελεύθεροι σκοπευτές του Ισραήλ ΔΕΝ πυροβολούν παιδιά, ο καλός ο αντισημίτης της Electronic Intifada θα διαστρεβλώσει το νόημα:
facebook.com/protocolswithoutzion/posts/195821141055399
Ο αντισημιτισμός, δεν έχει σχέση με κριτική, είναι κακόβουλη πολεμική, είναι χυδαιότητα, είναι τελικά μίσος που σε οδηγεί να γράφεις λιβέλους και εσκεμμένα να ψευδολογείς για να συκοφαντήσεις.
Και όχι όποια κι όποια συκοφαντία.
΄Αλλά τον 'λίβελο του αίματος', την πιο παλιά αντιεβραϊκή διαβολή, πως «οι Εβραίοι σκοτώνουν παιδιά» γιατί φυσικά τους αρέσει αυτό και γιατί αυτό κάνουν πάντα οι Εβραίοι, «πίνουν το αίμα μας».
Είναι χρέος μας. Να βλέπουμε να κυριαρχεί και να επανεμφανίζεται αυτός ο πανάρχαιος λίβελος και να μη λέμε τίποτα. Απλά, δεν μπορεί να συμβεί αυτό.
- Το 2001 ήταν η υπόθεση με αυτόν τον 12χρονο Al Durah.
- Το ίδιο και με την Αμερικανίδα με τη μπουλντόζα, τη Rachel Corrie.
- Πριν τα Χριστούγεννα του 2017, πήγαν να φτιάξουν ένα νέο τέτοιο σύμβολο και μάλλον τα κατάφεραν, ο ΑμΕΑ με το αναπηρικό αμαξίδιο.
Ο αρχηγός της Χαμάς ήταν ο πρώτος που κουβαλούσε το φέρετρο του εν λόγω 'ακτιβιστή', που αν και ΑμΕΑ, αποδείχτηκε militant ισλαμικών οργανώσεων και συγκεκριμένα ταγματάρχης της Χαμάς που είχε προαναγγείλει τον θάνατό του με σκοπό να γίνει 'μάρτυρας'
και να εξασφαλίσει την οικογένειά του οικονομικά, όπως έμαθαν όσοι ήθελαν να μάθουν.
- Οταν κι αυτό δεν πήγε καλά, ανακάλυψαν την 17χρονη ηθοποιό της οικογένειας παραγωγής φιλμ Tamimi Productions.
- Μετά το μωρό 8 μηνών, που αποδείχτηκε ότι στο Ισραήλ δεν θα μπορούσε να φορτωθεί η παραμικρή ευθύνη για το θάνατό του
- Μετά, τη διασώστρια που συμμετείχε η ίδια της στα επεισόδια στην πρώτη γραμμή, πετώντας πέτρες ή αυτοσχέδια εκρηκτικά.
- Ξανά προσπάθησαν με την έγκυο και το 14 μηνών νήπιο, που αποδείχτηκε ότι πήγαν από πυρά της ίδιας της Χαμάς, αστοχίες στις ρουκέτες τους.
Το ίδιο είδαμε και εξακολουθούμε να βλέπουμε να συμβαίνει και με τα γεγονότα στον φράχτη από την άνοιξη του 2018, κάθε βδομάδα.
Βλέπουμε ξανά και ξανά, κάθε Παρασκευή, τον ίδιο λίβελο του αίματος, αυτόν κατά τον οποίο εγνωσμένοι εχθροί της χειραφέτησης των Εβραίων καταγγέλλουν όπου βρεθούν κι όπου σταθούν την υποτιθέμενη δολοφονία 'αόπλων διαδηλωτών', παρά το γεγονός πως τους διαψεύδει η ίδια η Χαμάς.
Είναι ο λίβελος του αίματος:
Η φράση 'οι σιωνιστές σφάζουν παιδιά στην κατεχόμενη Παλαιστίνη' στην πραγματικότητα είναι η φράση 'Οι Εβραίοι σφάζουν παιδιά' στην Παλαιστίνη', που είναι στην πραγματικότητα ο λίβελος του αίματος.
Και αυτός ο λίβελος του αίματος, η αιχμή του δόρατος του 'αντισιωνισμού', όλοι γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να σταματήσει όσο δίνει στα πρωτοσέλιδα αυτό που ζητάνε:
- Αίμα και τη φιγούρα του διαβολικού Εβραίου που σκοτώνει και βασανίζει παιδιά για σπορ.